Ik ben nog steeds een beetje van slag. Gisteren was namelijk zo’n ontzettende leuke dag, met zoveel mooie dingen dat ik eigenlijk gewoon niet weet waar ik moet beginnen. Een dagje naar het Great Barrier Reef staat nu in ieder geval in de top van het lijstje met leuke dingen.

Ja het kost wat om leuke dingen te doen in Australie. En nee, meestal vind ik het mijn geld niet waard. Maar er zijn altijd uitzonderingen. Neem nou het Great Barrier Reef; het rif is de grootste ter wereld en staat in de top van de 7 natuurwonderen! Dit mocht ik gewoon niet missen. Dus werd er een toer geboekt en was het zaak de volgende ochtend op tijd uit bed te komen.

Met nog slaperige oogjes staan we keurig op tijd voor de Ocean Spirit I, de boot voor vandaag. Het is nog wat fris, maar het is praktisch windstil en onbewolkt. Oftewel: perfect voor een dagje op het rif! We worden begroet met een kopje koffie (voor mij een glasje water alsjeblieft) en we nemen binnen plaats. Hier zetten we de nodige handtekeningen; we gaan vandaag namelijk ook duiken, en dat is nu eenmaal niet helemaal zonder risico’s. Dan is het tijd om de boot eens te gaan verkennen! Het is een zeiljacht dat voor ongeveer 150 mensen plaats heeft. Voorop is een zonnedek waar je lekker met je handdoekje op een matje kan gaan liggen. In het midden is de lounge, waar je binnen kunt zitten en waar niet veel later ook een dvd met uitleg over het rif werd getoond. Achter is de place to be voor de duikers: de duikflessen staan al klaar en aan zowel de linker- als rechterkant van de boot zijn twee lager gelegen platforms om makkelijk het water in te kunnen komen. Het is daarbij een katamaran, iets wat het plaatje natuurlijk alleen maar mooier maakt. Boven is nog een overdekte ruimte waar je ook kan zitten en waar je tegelijkertijd de kapitein in actie kan zien. Met een lekker zonnetje steken we van wal: op naar het rif!

Het is twee uurtjes varen naar het eilandje waar wij vandaag ons ei kwijt kunnen. Eenmaal aangekomen hebben we al een veiligheidsbriefing gehad en ook al onze eerste duikinstructies. Je adem in houden bij het duiken blijkt een van de ergste dingen te zijn die je kan doen! Dat gaat nog wat worden… We gooien 50 meter voor het zandeilandje het anker uit en onze ogen vallen open als we de omgeving zien. Azuurblauw water, zo ongelooflijk helder dat het eigenlijk niet zou mogen. Een wit zandstrand dat langszaam overloopt in het water waar het koraal rif bijna meteen begint. En wat zien we al veel vissen! Jaap en ik zitten in de tweede duikgroep, dus we kunnen daarvoor nog mooi even snorkelen. Met een kleiner bootje worden we naar het strand gebracht. Daar zetten we onze snorkels op en lopen het asociaal warmer water in: 24 graden! Iedereen om je heen verdwijnt opeens, het is nu alleen jij en het rif en stilte. Ik zie meteen al zoveel meer dan de keer snorkelen in Byron Bay, werkelijk alles heeft prachtige kleuren. Het koraal dat ik zie is inderdaad zoals je het altijd ziet op Discovery Channel, maar als met zoveel dingen: als je het zelf ziet is het zoveel mooier! Op de boot was ons al uitgelegd wat voor soorten we zouden tegen kunnen komen en zo zie ik Tafelkoraal, Maankoraal, Spaghettikoraal, Hersenkoraal en… Ik word enthausiast maar ben tegelijkertijd rustig en ontspannen. Al die vissen! Vooral de Parrot vissen zijn mijn favorieten: net als of je papagaaitjes langs ziet zwemmen inclusief de snaveltjes! Het mooie is ook nog dat ze totaal niet bang blijken te zijn. Ik duik en zwem met een school Parrot vissen mee. Zo cirkel ik om het koraal heen en kom ik steeds meer vissen tegen, de een nog mooier dan de andere. Uiteindelijk zie ik zelfs een zeekomkommer en wat Nemo vissen! Voordat ik het weet is het echter alweer tijd om terug te gaan naar de boot: duiken staat op de planning.

Eenmaal weer op de boot blijkt dat de lunch al klaar staat. Backpacker als ik ben is dit wel behoorlijk genieten: garnalen, kippenpootjes, pastasalade, visfillet, nog meer salades, stokbrood en alle soorten tropisch fruit! Wauw… Ik word er even stil van maar laad mijn bord dan helemaal vol met al dit lekkers. Daar zit je dan, op het bovendek in het zonnetje met een heerlijk bord garnalen, en dan weet je helemaal niet hoe je ze op moet eten! Het Japanse meisje lacht me vrolijk uit, maar ze legt me uiteindelijk wel uit hoe ze wel gepeld moeten worden. Ze smaken geeneens verkeerd! De rest van al het eten bewaren we nog even, want we gaan eerst duiken. Vier personen per instructrice en Jaap en ik zitten (totaal niet gepland natuurlijk) met twee hele mooie meisjes en nog Nederlands ook. Ik krijg een gordel om met gewichten en ik moet klaar gaan zitten op de rand waar ik ook mijn zuurstoffles krijg. Voordat ik het weet lig ik in het water en adem ik voor het eerst door mondstuk. Wat een vreemd gevoel om onderwater gewoon te kunnen ademen! Elk moment heb je het gevoel dat je nu echt weer omhoog moet, maar toch kan je daar gewoon blijven zweven. Jaap heeft er iets meer moeite mee, maar uiteindelijk lukt het ook hem om naar beneden te komen. We houden vast aan een stang aan de boot, zo’n drie meter diep. Links van mij zie ik een enorme vis! Een Napoleon Maori Wrasse vis van ongeveer twee meter. Vreemd genoeg voel ik me geeneens bedreigd. Met een vissenkop blijft ie een tijdje tegen me aan bluppen en zwemt uiteindelijk weer weg. Met z’n vijfen (arm aan arm) zwemmen we zo een tijdje door de wat diepere wateren. Wat wil ik graag even los en helemaal zelf zweven! Maar nee, het is maar een introductie dive en dat riscio mogen ze niet nemen. Toch vind het fantastisch om zo onderwater te zweven; net als of je vliegt. Na 20 minuutjes komen we weer boven water en eten Jaap en ik de rest van onze lunch op. Er staan nog een paar mooie dingen op het programma…

Na de lunch (oh oh, wat is de annanas toch lekker!) stappen we in de semi-sub. De semi-sub is een bootje waarvan het grootste gedeelte onderwater ligt en een glazenbodem heeft. Op deze manier kun je zonder nat te worden toch behoorlijk wat van het rif te zien krijgen. Wij zien enorme koralen en de bijbehorende Giant Clams. Ditmaal zien we ook grote vissen dan bij het koraal waar wij hebben gesnorkeld en dan gebeurt het: er zwemt een schildpad langs! Behoorlijk groot zijn ze. Na een tijdje zwemt er nog eentje langs en nog eentje. Uiteindelijk hebben we ongeveer vijf zeeschildpadden gezien. Ik heb foto’s proberen te maken, maar dit is erg lastig… (hij staat er trouwens wel op!). De sub keert weer terug en we springen meteen naar het andere bootje om nog even te kunnen snorkelen. Het is nu eb en het koraal komt nu gevaarlijk dichterbij het wateroppervlak. Ik zwem nu een stuk verder en voel me als een vis in het water. Ik duik en duik en duik zelfs nog een stukje dieper om al het mooie te kunnen zien. Als ik omhoog kijk zie ik Jaap vier meter boven me zwemmen! Rustig stijg ik weer en ik zwem weer verder. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Een tijd lang blijf ik twee meter onder water voor een anemoon zweven: er zwemt de hele tijd een familie Nemo’s in en uit. Uiteindelijk keer ik weer terug en is het alweer tijd om terug te varen. Het waait nu echter wat meer en de kapitein besluit de zeilen te gaan gebruiken! Al zeilend varen we terug. Beneden in de lounge wordt live muziek gespeeld en ik geniet op het bovendek van een glaasje champagne. Allemaal in de prijs inbegrepen.

Wat een heerlijke dag! Jaap en ik konden niet wachten om er over te vertellen en vooral om de foto’s te laten zien. Het mooiste van de dag was waarschijnlijk nog wel: wij hadden een tour geboekt voor $115 om naar het Oyster Reef en het Upolu Reef te varen en daar te gaan snorkelen, maar wij zijn daar helemaal nooit geweest! In plaats daarvan zaten wij op een boot die koers zetten naar Michealmas Cay, een toer die ons eigenlijk een enorme $290 had moeten kosten! Of de vrouw achter de balie ons nou heeft gematst of dat ze gewoon een fout heeft gemaakt… We komen er denk ik nooit achter.